ആവർത്തനം (കഥ)

ആവർത്തനം (കഥ)
By ഷെരീഫ് ഇബ്രാഹിം, ദാറുസ്സലാം, തൃപ്രയാർ, തൃശൂർ
 

 'അപ്പോൾ നിന്റെ തീരുമാനത്തിനു ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല, അല്ലെ?' അയാൾ മകനോട്‌ ചോദിച്ചു.
'അത് ഞാൻ അച്ഛനോട് അനവധി പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞതല്ലേ?'
അയാളുടെ ചോദ്യത്തിനു മകന്ന് ഒരു കൂസലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അയാൾ നീറുകയായിരുന്നു. തന്റെ മുന്നിൽ നേരെ വന്നു നിൽക്കാൻ പോലും ധൈര്യമില്ലാതിരുന്ന ഇവന്റെ ഭാവമാറ്റം അയാളെ വേദനിപ്പിച്ചു.
ഈ നിമിഷം ഭൂമി പിളർന്നു താൻ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിലോ എന്നയാൾ ആശിച്ചു.
'നോക്ക് എന്റെ സ്വത്തിൽ നിന്നും നിനക്ക് ഒന്നും തരൂല. എല്ലാം എന്റെ ഇളയ മകനും മകൾക്കും ഞാൻ എഴുതി വെക്കും'
അയാൾ ആ അടവും എടുത്തു.
'എനിക്ക് അച്ചന്റെ ഒന്നും വേണ്ട. എനിക്കും അവൾക്കും നല്ല ജോലിയുണ്ട്. അതു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ സുഖമായി ജീവിച്ചോളാം.'
അയാളുടെ ആ പരിപാടിയും ചീറ്റി.
ഇനി അവനെ ഉപദേശിക്കാം എന്ന് കരുതി അയാള് പറഞ്ഞു 'നിനക്ക് താഴെ രണ്ടു പേര് ഇല്ലെ. അവരെ നീ ആലോചിച്ചോ? എന്നെയും നിന്റെ അമ്മയേയും ആലോചിക്കണ്ട.'
'എനിക്ക് എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവളെയാണ് ആലോചിക്കേണ്ടൂ' അവൻ അതിന്നും കൊടുത്തു മറുപടി.
'നോക്കൂ മോനെ, നീയും അവളും വ്യത്യസ്ഥ മതക്കാരാണ്. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് പ്രശ്നമല്ലായിരിക്കാം. പക്ഷെ ഭാവിയിൽ. അത് നീ ആലോചിച്ചോ?' അയാൾ അങ്ങിനെ ഉപദേശം നൽകി നോക്കി
'അവൾ നമ്മുടെ മതത്തിൽ ചേരാൻ തയ്യാറാണെന്ന് ഞാൻ അച്ചനോട് പറഞ്ഞില്ലേ?
'മോനേ, അവൾ നമ്മുടെ മതത്തിൽ ചേരുന്നത് നമ്മുടെ മതത്തിനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടോ വിശ്വാസം കൊണ്ടോ അല്ല, നേരേമറിച്ചു, നിന്നെ കിട്ടാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്. അതല്ലെങ്കിൽ നീ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചില്ലെങ്കിലും അവൾ നമ്മുടെ മതത്തിൽ ചേരുമോ?'
അയാൾ വീണ്ടും അവനെ ഉപദേശിച്ചു നോക്കി
'അച്ചൻ എന്തു പറഞ്ഞാലും എന്റെ തീരുമാനത്തിന്നു ഒരു മാറ്റവുമില്ല.' അവൻ അവന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.
ഇനി എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയാതെ അയാൾ വിഷമിച്ചു.
'മോനെ, നീ അച്ചനെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ' അയാളുടെ ഭാര്യ, മകനോട്‌ കേണപേക്ഷിച്ചു. അവനുണ്ടോ മനംമാറ്റം.
'അമ്മ ഇതിൽ ഇടപെടേണ്ട. ഇത് ഞാനും അച്ചനും തമ്മിലുള്ള കാര്യമാണ്' അവന്റെ ഭീകരമുഖം കണ്ടപ്പോൾ അമ്മക്ക് ഒന്നും കൂടുതൽ പറയാൻ പറ്റാതെയായി.

അയാൾ ക്ഷീണത്തോടെ കിടക്കാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഉറക്കം തീരെ വരുന്നില്ല. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു നോക്കി.
'നിങ്ങൾ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട, എല്ലാം സഹിക്കുക തന്നെ.'
ഭാര്യയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അയാൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ കരയാൻ തുടങ്ങി.
അയാൾ ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ റൂമിൽ ഒരു ആൾരൂപം കണ്ടു. ആ രൂപം അയാളുടെ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു 'നിനക്ക് വിഷമമുണ്ട് അല്ലെ? 24 വര്ഷം മുമ്പ് ഈ മുറിയിൽ കിടന്നു മരിച്ചവനാണ് ഞാൻ. നീ അന്യജാതിയിലുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നത്‌ എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എത്ര എതിർത്തു. അന്ന് ഈ കട്ടിലിൽ അവശനായി വീണ ഞാൻ ഒരു മാസത്തിന്നു ശേഷം മരിച്ചു. നിന്റെ അമ്മ ആൽമഹത്യ ചെയ്തു. ഓർമ്മയുണ്ടോ നിനക്ക്?'
അയാൾ ആ നിഴലിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
അയാൾ പിറുപിറുത്തു............... 'അച്ഛാ ................. മാപ്പ്'